เราเชื่อว่ะ
เราเจอกับแฟนเพราะแอป Beetalk ว่ะ โคตรเป็นเรื่องบังเอิญมากเลยอ่ะ พี่เค้าเปิดร้านคอมอยู่ที่หาดใหญ่ ส่วนเราเรียนอยู่ที่นครศรีธรรมราช
ตอนนั้นแม่เราให้ช่วยหาโน้ตบุ้คมือสองให้น้องสาวเรา เราเลยถามร้านจากรุ่นพี่ที่เราสนิทว่าพอจะรู้จักร้านคอมบ้างรึเปล่า ?
พี่เค้าก็ส่งเพจร้าน Core-it มาให้ เราเลยลองเข้าไปดูในเพจก่อน ก็ถูกใจโน้ตบุ้ครุ่นนึงแต่ไม่กล้าสั่งคือกลัวโดนโกง โดนหลอก เพราะเราไม่เห็นหน้าร้านพี่เค้าไง
ก็เลยกะว่าจะไปหาร้านอื่นดู แต่แม่เราให้โทรไปถามที่ร้านพี่เค้าก่อนว่ามีเครื่องรึเปล่า? เราก็เลยต้องโทตามที่แม่บอกให้โทร
ครั้งแรกที่โทรไปพี่เค้าบอกไม่มีของให้เรารออีกประมาณอาทิตย์นึง เราก็โอเค เพราะน้องสาวก็ไม่ได้รีบมาก ละก็เซฟเบอร์พี่เค้าไว้ในเครื่องเรา
ช่วงนั้นเราเพิ่งเลิกกับแฟน เลยไปโหลด Beetalk มาเล่น ตอนนั้นเที่ยงคืนได้ละพี่เค้าส่งสติ๊กเกอร์มาเราจำได้นะว่าเป็นพี่ที่ร้านคอมนิ สงสัยว่ามันจะเพิ่มเพื่อนอัตโนมัติจากเบอร์มือถือ เราก็เลยถามพี่เค้าว่าจำเราได้ป่าว เราโทไปสอบถามเรื่องคอม พี่เค้าก้นึกไม่ออกนะ เราก็แคปหน้าจอตอนที่เราโทออกหาพี่เค้าให้ดูว่าเราโทไปคุยจริงๆ พี่เค้าก็จำเราได้ เราก็สงสัยนะตอนนั้นก็คิดในใจว่า "อ้าวไอ้

นี่ ไหนบอกให้กุรออาทิตย์นึง ละมันทักมาทำ

ไรว่ะตอนเที่ยงคืนกว่าละ" แต่เราก็คุยนะ หลังจากที่พี่เค้าจัดส่งโน้ตบุ้คให้เราเรียบร้อยเราก็ไม่ได้คุยกับพี่เค้าประมานเดือนนึง ละพี่เค้าก็ทักมาถามว่าคอมยังอยู่ดีรึป่าว เราก็ตอบๆๆไปว่าโอเคดี ก็เหมือนเดิมคุยปกติ ถามไถ่ถึงอาการโน้ตบุ้คแล้วก็จบการสนทนา
เราชอบเล่นเกมเศรษฐีตอนส่งใบโคลเวอร์ในไลน์ก็ไม่ได้ดูเพื่อนหรอก คนไหนขึ้นส่งได้เราส่งหมด ละพอดีวันนั้นดันกดส่งของพี่เค้าไปด้วย
พี่เค้าก็ตอบกลับมาว่า
"ไม่เล่นเว้ยย" เราก็ส่งติ้กเกอร์ไปประมานโทดทีเรากดส่งไม่ได้ดูเลย หลังจากนั้นก็คุยกันทุกวันประมาน1เดือนได้
คุยแชทอย่างเดียวและไม่เคยเห็นหน้ากันเลย จากที่ได้คุย เราว่าพี่เค้าเป็นผู้ชายที่ดูใจเย็น ดูน่าไว้ใจได้ เราเลยเล่าเรื่องที่เราโดนทิ้งให้พี่เค้าฟัง พี่เค้าก็รับฟังเรา เพราะพี่เค้าก็โดนทิ้งมาเหมือนกัน แฟนเก่าทิ้งแมวไว้ให้เลี้ยงเหมือนกัน ชอบอะไรเหมือนๆกัน ดูเข้ากันได้อ่ะ
คุยกันมาได้เดือนกว่าๆก็เปิดกล้องกัน
แต่เห็นแค่ส่วนตาเท่านั้น ไม่เต็มหน้า ทั้งเราและพี่เค้าเลย มันเขินอ่ะ 55555
เห็นกันแบบครึ่งหน้าได้ประมาน3วัน ก็เห็นกันแบบเต็มๆหน้า แต่ก็ยังไม่เคยเจอตัวจริง
พอเข้าเดือนที่2ที่คุยกัน เราไปหาเพื่อนเราที่หาดใหญ่เลยไลน์บอกพี่เค้าว่า มาเจอกันหน่อยดีป่าว ? คุยกันมาตั้งนานละ ไม่เคยเจอตัวจริงกันเลย
พี่เค้าก็เขินนะ แต่ก็รับปากว่าจะมาเจอกัน เราเลยบอกว่าเจอกันที่แมคโดนัลหน้า ม.อ. นะ เราก็เดินไปแมคกับเพื่อนอีก2คน พี่เค้ายังไม่มานะ
เราไลน์บอกว่าเราอยู่ที่แมคละนะ พี่เค้าก็บอกว่าพอดีออกมากดตังค์เดี๋ยวตามไปคับ เราก็นั่งรออยู่หน้าประตู ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์
เงยหน้าอีกทีพี่เค้าอยู่ตรงหน้าละ แมร่ง ! เขินสัสอ่ะ ได้แต่ยิ้มมมมมมม

พี่เค้าสูงมากกกกก หน้าไม่มีสิวสักเม็ด คิ้วเข้ม คือน่ารัก ในแบบที่เราต้องการเลยว่ะ ผู้ชายอายุมากกว่าเรา สูงกว่าเรา ใจเย็น มีเหตุผล คือใช่อ่ะ คนนี้เลย เขินไม่กล้าคุย นั่งเก้าอี้ใกล้กันแต่

ไลน์คุยกัน แมร่ง 55555
[ ก่อนหน้านี้ที่จะเจอกันเราตกลงกันว่า ถ้าเจอกันแล้ว ถ้าเราต่างคิดว่าใช่กันทั้งคู่ เราจะตกลงคบกัน แล้วมันก็ใช่จริงๆเว้ยยย ตอนนี้คบกัน 5 เดือนละค่ะ เป็นเรื่องบังเอิญ สัสๆ !! ] น่ารักมะมะโลยยยยยย
คุณเชื่อเรื่องบังเอิญ ที่ทำให้เจอคนที่ใช่ป่ะ ?
เราเจอกับแฟนเพราะแอป Beetalk ว่ะ โคตรเป็นเรื่องบังเอิญมากเลยอ่ะ พี่เค้าเปิดร้านคอมอยู่ที่หาดใหญ่ ส่วนเราเรียนอยู่ที่นครศรีธรรมราช
ตอนนั้นแม่เราให้ช่วยหาโน้ตบุ้คมือสองให้น้องสาวเรา เราเลยถามร้านจากรุ่นพี่ที่เราสนิทว่าพอจะรู้จักร้านคอมบ้างรึเปล่า ?
พี่เค้าก็ส่งเพจร้าน Core-it มาให้ เราเลยลองเข้าไปดูในเพจก่อน ก็ถูกใจโน้ตบุ้ครุ่นนึงแต่ไม่กล้าสั่งคือกลัวโดนโกง โดนหลอก เพราะเราไม่เห็นหน้าร้านพี่เค้าไง
ก็เลยกะว่าจะไปหาร้านอื่นดู แต่แม่เราให้โทรไปถามที่ร้านพี่เค้าก่อนว่ามีเครื่องรึเปล่า? เราก็เลยต้องโทตามที่แม่บอกให้โทร
ครั้งแรกที่โทรไปพี่เค้าบอกไม่มีของให้เรารออีกประมาณอาทิตย์นึง เราก็โอเค เพราะน้องสาวก็ไม่ได้รีบมาก ละก็เซฟเบอร์พี่เค้าไว้ในเครื่องเรา
ช่วงนั้นเราเพิ่งเลิกกับแฟน เลยไปโหลด Beetalk มาเล่น ตอนนั้นเที่ยงคืนได้ละพี่เค้าส่งสติ๊กเกอร์มาเราจำได้นะว่าเป็นพี่ที่ร้านคอมนิ สงสัยว่ามันจะเพิ่มเพื่อนอัตโนมัติจากเบอร์มือถือ เราก็เลยถามพี่เค้าว่าจำเราได้ป่าว เราโทไปสอบถามเรื่องคอม พี่เค้าก้นึกไม่ออกนะ เราก็แคปหน้าจอตอนที่เราโทออกหาพี่เค้าให้ดูว่าเราโทไปคุยจริงๆ พี่เค้าก็จำเราได้ เราก็สงสัยนะตอนนั้นก็คิดในใจว่า "อ้าวไอ้
เราชอบเล่นเกมเศรษฐีตอนส่งใบโคลเวอร์ในไลน์ก็ไม่ได้ดูเพื่อนหรอก คนไหนขึ้นส่งได้เราส่งหมด ละพอดีวันนั้นดันกดส่งของพี่เค้าไปด้วย
พี่เค้าก็ตอบกลับมาว่า "ไม่เล่นเว้ยย" เราก็ส่งติ้กเกอร์ไปประมานโทดทีเรากดส่งไม่ได้ดูเลย หลังจากนั้นก็คุยกันทุกวันประมาน1เดือนได้
คุยแชทอย่างเดียวและไม่เคยเห็นหน้ากันเลย จากที่ได้คุย เราว่าพี่เค้าเป็นผู้ชายที่ดูใจเย็น ดูน่าไว้ใจได้ เราเลยเล่าเรื่องที่เราโดนทิ้งให้พี่เค้าฟัง พี่เค้าก็รับฟังเรา เพราะพี่เค้าก็โดนทิ้งมาเหมือนกัน แฟนเก่าทิ้งแมวไว้ให้เลี้ยงเหมือนกัน ชอบอะไรเหมือนๆกัน ดูเข้ากันได้อ่ะ
คุยกันมาได้เดือนกว่าๆก็เปิดกล้องกัน แต่เห็นแค่ส่วนตาเท่านั้น ไม่เต็มหน้า ทั้งเราและพี่เค้าเลย มันเขินอ่ะ 55555
เห็นกันแบบครึ่งหน้าได้ประมาน3วัน ก็เห็นกันแบบเต็มๆหน้า แต่ก็ยังไม่เคยเจอตัวจริง
พอเข้าเดือนที่2ที่คุยกัน เราไปหาเพื่อนเราที่หาดใหญ่เลยไลน์บอกพี่เค้าว่า มาเจอกันหน่อยดีป่าว ? คุยกันมาตั้งนานละ ไม่เคยเจอตัวจริงกันเลย
พี่เค้าก็เขินนะ แต่ก็รับปากว่าจะมาเจอกัน เราเลยบอกว่าเจอกันที่แมคโดนัลหน้า ม.อ. นะ เราก็เดินไปแมคกับเพื่อนอีก2คน พี่เค้ายังไม่มานะ
เราไลน์บอกว่าเราอยู่ที่แมคละนะ พี่เค้าก็บอกว่าพอดีออกมากดตังค์เดี๋ยวตามไปคับ เราก็นั่งรออยู่หน้าประตู ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์
เงยหน้าอีกทีพี่เค้าอยู่ตรงหน้าละ แมร่ง ! เขินสัสอ่ะ ได้แต่ยิ้มมมมมมม
[ ก่อนหน้านี้ที่จะเจอกันเราตกลงกันว่า ถ้าเจอกันแล้ว ถ้าเราต่างคิดว่าใช่กันทั้งคู่ เราจะตกลงคบกัน แล้วมันก็ใช่จริงๆเว้ยยย ตอนนี้คบกัน 5 เดือนละค่ะ เป็นเรื่องบังเอิญ สัสๆ !! ] น่ารักมะมะโลยยยยยย